دانشگاه آزاد تربیت بدنی
ساعت ۳۰/۱۵
دانشگاه علمی و کاربردی آموزش و پرورش
ساعت ۱۷
دانشگاه هنر شهرداری
ساعت ۳۰/۱۸
محل برگزاری مسابقات سالن آموزش و پرورش
دوستای عزیزی بعد از صحبتهايي كه تو اين مدت شده نظرات خودشون رو به انحاي مختلف به ما اعلام كردن. يه نظرسنجي هم برگزار كرديم كه به موقعش در مورد اون هم صحبت ميكنيم. اول از همه بايد از لطف همه تشكر كنم؛ كه به هر حال نشون ميده كه نگران و مراقب اوضاع بسكتبال هستين.
نكتهاي كه توي خيلي از نظرات بود و تو حرفايي كه از طريق اين وب منتشر شده هم به چشم ميخوره، اينه كه به هر حال عليرغم تمامي شايستگيهايي كه تو بچههاي تيم و كلا تو منطقه هست، تيم به دلايلي از صعود باز موند. حالا كه اين اتفاق افتاده ناراحتي و نااميدي ناشي از شكست يه مساله طبيعيه. حالا وضع بدتر هم هست و در عين لياقت تيم حذف شده، خب قطعا ناراحتي بيشتر خواهد بود.
اين نكته هم كه ديگه كاملا بديهيه كه وقتي تيم نتيجه نگيره اون وقت انتقادها بالا ميره و تنها كسايي كه مقصر شناخته ميشن همونايي هستن كه درگير كار بودن!
اما ميخوام فراتر از اين حرفها و بحثها، اين مساله رو بگم كه اگه ما مشكل بين خودمون رو حل كنيم، هيچ مشكل بيروني نيست كه نشه حل كنيم. گاهي ما با رفتار خودمون داريم حاشيه درست ميكنيم؛ چه درگير كارها باشيم و چه نباشيم.
اگه تو رفتارهامون صرفنظر نكنيم، هر سالي كه ميريم بهتر از اين نميشه نتايج. به بودن و نبودن پول و فلان بازيكن و مربي و ... هم هيچ ربطي نداره!
اين رو بدونيم كه اگه همه با هم دست به دست هم بديم براي كمك، باز هم شايد كارهايي رو زمين بمونه!
حالا هر چي ميخوايم به هم بد بگيم.