بازي‌هاي جام جهاني بسكتبال مردان در روز جاري با معرفي قهرمان در چين به پايان خود رسيد. بازي‌هايي كه در عين شگفتي، مهد بسكتبال دنيا يعني آمريكا جايي در بين چهار تيم برتر آن نداشت، و در نهايت اين دو تيم اسپانيا و آرژانتين بودند كه به لطف بازي‌هاي درخشان و تداوم عملكرد، به فينال راه پيدا كردند، و اسپانيا به راحتي و با بيست امتياز اختلاف توانست حريف خود را شكست داده و براي بار دوم به مقام قهرماني جهان برسد.

اين اولين باري بود كه جام جهاني بسكتبال با حضور سي و دو تيم و با قالب جديد بزگزار مي‌شد. به دليل تقارن با جام جهاني فوتبال، اين بازي‌ها با يك سال تأخير در دوره‌ي جاري برگزار شد، تا از اين به بعد جام جهاني بسكتبال يك سال پيش از المپيك بزگزار شود. به همين دليل عملاً‌ امكاني براي برگزاري رقابت‌هاي قاره‌اي نبوده و به همين دليل، علاوه بر قالب جديد بزگزاري بازي‌ها با اعمال قانوني، سهميه‌هاي المپيك سال آينده نيز در همين بازي‌ها توزيع شد.

همين عامل باعث شد كه رده‌بندي تيم‌ها، حتي تا آخرين تيم، از اهميت فوق‌العاده‌اي برخوردار شود. بر همين اساس هم بازي‌ها با حساسيت بسيار بالا و با خلق شگفتي‌هاي زيادي همراه بود؛ كه عدم راه‌يابي تيم بي‌ستاره‌ي آمريكا به مرحله‌ي نيمه‌نهايي را نيز شامل مي‌شد.

اما از ديگر شگفتي‌هايي كه البته براي تيم ملي بسكتبال كشورمان بسيار خوش‌يمن بود،‌ عدم راه‌يابي تيم چين به المپيك علي‌رغم ميزباني و سرمايه‌گزاري فراوان بوده‌است. چيني كه با استفاده از امتياز ميزباني راحت‌ترين گروه ممكن را براي صعود به دست آورده‌بود، نتوانست از اين فرصت استفاده كند،‌ و راهي به جمع شانزده تيم پاياني نيافت. در بازي‌هاي مرحله‌ي دوم هم با اين كه شانس اين تيم تا روز آخر از همه‌ي تيم‌ها بيشتر بود، اما با شكست در برابر نيجريه راه را براي ساير حريفان آسيايي جهت معرفي به عنوان بهترين تيم آسيايي و راه‌يابي به المپيك باز كرد. فرصتي كه تيم ايران، كه به طرز غافل‌گير كننده‌اي در اين دوره اميدواركننده ظاهر شده‌بود، با پيروزي مقتدرانه در برابر فيليپين به بهترين نحو از آن استفاده كرد.

ايران كه در عين ثبت نمايش‌هاي خوب از خود در هر سه ديدار مرحله‌ي مقدماتي،‌ بردي از اين بازي‌ها دشت نكرده بود،‌ در دور دوم متحول شده و هر دو بازي خود را با پيروزي پشت سر گذاشت. اتفاقي كه البته با نتيجه‌ي مشابه با ديدار فينال، يعني 95 بر 75، در پيروزي بر فيليپين افتاد،‌ عملاً ايران را به عنوان بهترين تيم آسيايي به المپيك فرستاد.

از آن سو،‌ اسپانيا كه در دور مقدماتي در برابر ايران به شدت آزار ديده و تنها در دو دقيقه‌ي پاياني توانسته‌بود پيروزي را از چنگ ايران بربايد، بازي‌هاي چندان دشواري در برابر اكثر رقباي ديگر نداشته و تنها ديدار پرهيجاني در برابر استراليا در نيمه‌نهايي برگزار كرد، تا بتواند با راحتي و اقتدار بر سكوي قهرماني جهان تكيه بزند. جالب آنجاست كه دور پيشين قهرماني اين تيم هم در همين چين و در سال 2006 اتفاق افتاده‌بود. اتفاقي كه چين را براي اسپانيا بيش از هر جاي ديگري خوش‌يمن نشان مي‌دهد.

حال بايد ديد كه با اين شرايط جديد،‌ و به خصوص با نتايج تحقير‌آميز آمريكا، چه اتفاقاتي در بازي‌هاي المپيك رخ خواهد داد. المپيكي كه البته ايران با ستاره‌هاي پا به سن گذاشته‌ي خود جزئي از آن خواهد بود. موضوعي كه البته كسي انتظار آن را نداشته و به نظر هم نمي‌رسد كه با خداحافظي نسل فعلي بسكتبال و اضافه شدن استراليا به رقابت‌هاي قاره‌اي آسيا، بتوان به اين زودي‌ها اميدي براي تكرارش داشت.