برد خاص
تيم ملي بسكتبال بزرگسالان مردان در پنجرهي پنجم بازيهاي انتخابي جام جهاني در خانهي حريفان به ديدار تيمهاي استراليا و فيليپين رفت. حاشيههاي چند وقت اخير باز هم به همراه تيم بوده و برخي از بازيكنان باتجربه مانند صمد نيكخواه بهرامي، حامد حدادي و ارسلان كاظمي با شرايطي عجيب و غريب كه دليل آن هم مشخص نشد، در تركيب نهايي تيم براي اين بازيها جايي نداشتند.
از طرف ديگر، شكست بيهنگام در برابر ژاپن اوج گرفته، به همراه چند نتيجهي عجيب و غريب ديگر، وضعيت دشواري براي تيم ملي در اين گروه ايجاد كرده و صعود را دچار اما و اگرهاي جدي كردهبود. البته شكست واقعاً بد در اولين روز بازيهاي دور مقدماتي در برابر عراق (كه در اين مرحله هم به حساب ميآيد) مزيد بر علت شد تا وضعيت باز هم بحرانيتر شود.
همهي اين مسائل، كسب حداقل يك پيروزي از اين دور را از نان شب هم واجبتر نشان ميداد اتفاقي كه با توجه به قدرت تيمهاي رقيب و شرايط اسفبار فعلي ورزش بسكتبال در كشور، قدري دور از ذهن بود.
به هر حال، مطابق انتظارات تيم ملي در برابر استراليا بازي ضعيفي انجام داد. با اين كه استراليا هم تيم دوم خود را به رقابت فرستادهبود، اما باز هم تيم ملي حرفي براي گفتن نداشته و از همان لحظات ابتدايي بازي تسليم محض بود؛ تا يكي از ضعيفترين بازيهاي چند سال اخير تيم ملي رقم بخورد.
اما بازي با فيليپين شرايط خاصي داشت. در حالي كه انتظار ميرفت تا شكست سنگين ديگري در كارنامهي تيم ملي ثبت شود، شرايط و آمادگي ناكافي تيم فيليپين اين امكان را به بازيكنان ايران داد تا در تمام طول بازي با اختلافي بسيار نزديك با فيليپين بازي كنند. اشتباهات تيم مقابل و چند حركت عالي از بازيكنان تيم ايران (و به خصوص دو بازيكن چهارمحالي آن يعني مجمد (حامد) جمشيدي و بهنام يخچالي) در دو دقيقهي آخر بازي باعث شد تا ورق بازي برگشته و در نهايت برد ارزشمندي در خارج از خانه كسب شود؛ تا وضعيت ايران هم در گروه خود بهبود قابلملاحظهاي يابد.
اين پيروزي در شرايطي به دست آمد كه هيچ چيز بر برد گواهي نميداد و حتي دو سنتر اصلي تيم يعني روزبه ارغوان و ميثم ميرزايي هم با انجام پنج خطاي شخصي از بازي خارخ شدند. اما مجموع اتفاقات بازي به نحوي پيش رفت كه منجر به پيروزي ايران شد. پيروزياي كه البته در اين شرايط بسيار خاص بود.
با اين نتايج، تيم ملي بخش زيادي از راه صعود را پيموده و تنها يك برد از دو بازي باقي مانده كار صعود را نهايي خواهد ساخت. البته برخلاف گفتههاي رسانهها كه عملاً كار را تمام شده ميدانند، كار تيم ملي در بازيهاي پيش رو بسيار سخت بوده و يك لغزش كافي است تا رقبا بتوانند به راحتي جاي ايران را در ردهبندي اشغال نمايند. به خصوص اين كه دو بازي باقي مانده با استرالياي هميشه مدعي و ژاپني است كه نشاني از تيم نه چندان قوي سالهاي گذشته نداشته و در قوارهي يك مدعي تمام عيار ظاهر شدهاست.
به هر حال، كسب اين پيروزي با شرايط نگرانكنندهي ورزش دانشگاهي كشور، خبر خوشي بود كه ولو براي چند روز، مشكلات را به دست فراموشي سپرد. اما بايد ديد كه با اين روندهاي ضعيف آيا ميتوان اميدي به حضور در جام جهاني داشت يا خير. حضوري كه براي يك دهه، هيچ شكي به آن نبوده و كسب آن حتي افتخاري هم براي تيم ملي به حساب نميآمد. اما با حال و روز فعلي، بايد به همين هم بسيار دل خوش كرد.