لیگ و درجا زدن ما
امسال ما در جا زديم و ليگ بسكتبال هم به نظر ميرسه كه چيزي نداشته باشه امسال. ثمرات اين درجا زدن رو تو بسكتبال فارسون ميبينيم. باور بكنين اگه بخوايم بمونيم تو يه سطح، همون ليگ استان بهتره چون مخارجش كمتره و راحتتر.
هدف ما اين نيست كه يه جا بمونيم. اگه ديديم يه بار بهتر نشديم از قبل بايد حتما بريم يه فكري به حال خودمون بكنيم. منظور من يه قسمتش نتيجهس. اما قسمتهاي مهم ديگهاي هم هست كه از قضا بيشتر مشكل ما هم همونجاست. اين قسمتها هم اكثرا مربوط به مسائل جانبيه. برگزاري مسابقه و ميزباني، آمادگي براي غلبه بر مشكلات ناخواسته، حفظ و تقويت روحيه تيمي بعد از شكستها و... كه شايد از بازي تو خود زمين خيلي مهمترن.
بارها گفتم و باز هم خواهم گفت كه لياقت تيم خيلي بيشتر از اينيه كه خود ما داريم در موردش فكر ميكنيم. اما ظاهرا كسي قصد نداره قدم مثبتي برداره. دليلشو نميدونم، شايد اينه كه زود اشباع ميشيم؛ شايدم يه چيز ديگه تو حاشيه. اما هر چي هست اين تيم حيفه كه اينجا بمونه. باز هم تاكيد ميكنم كه بيشتر منظورم مسائل جانبي و زمينهسازي براي تيمداري موفقه و نه فقط بازي كردن تو زمين.
يه نكته خيلي جالبه و بايد ذكر كنم اينجا! ما با تيم حفاري اهواز تو فارسون بازي كرديم. همون تيم با از دست دادن يه تعداد بازيكن داره با اقتدار و با اختلافهاي 30 و 40 امتيازي خيلي از بازياشو تو ليگ دسته 1 ميبره و به احتمال زياد به سوپرليگ كشور صعود كنه. اما ما تو زيرگروه هم حذف ميشيم. جدا از همه تحليلها، واقعا فكر ميكنين چرا بايد اين اتفاق بيافته؟
واقعا همه دليل اينه كه بدشانسي اورديم يا فلاني با تيم بود و فلاني نبود؟ يا فلاني بازي كرد و اون يكي نكرد؟ شكي نيست كه اين مواردم از دلايل شكست تيمه، اما همهشون حلقه آخر زنجيره! حلقههاي بالاتر و مهمتري هم هست كه به درون تك تك ماها برميگرده. همون حمايتي كه ازش قبلا حرف زدم و انگار تو خون ماها نيست؛ همون اشباع شدني كه تو همه هست انگار! همون سادهانگاريامون! همون بيخياليها! همون بيتفاوتي!
ميدونم خيليا هم از جون و دل كمك كردن به تيم؛ قطعا روي حرفام با اونا نيست. اما چند درصد مردم فهميدن كه از فارسون تيمي تو مسابقات كشوري حاضره و كمك كردن؟ چند نفرو بايد اسم ببرم كه حاضر نشدن كوچيكترين قدمي بردارن براي تيم (و ميتونستن قدماي خيـــــــلي بزرگي بردارن)؟ چند نفرو بشمارم كه به ما گفتن شما بيكارين افتادين دنبال توپ؟ همين بيتفاوتيهاي كوچيك من و شما، جمع شد با بيتفاوتيهاي بزرگ تر و شد اون كه نبايد!
مهم نيست كه تيم در آينده چه كار خواهد كرد؛ فقط آرزو ميكنم اي كاش اين همه بيتفاوت نبوديم!