تیم ملی آمریکا در فینال المپیک لندن در شرایطی رو در روی تیم اسپانیا قرار گرفت كه بازي فينال دوره‌ي قبل مسابقات در پكن را تداعي مي‌كرد. در اين دوره شايد از ابتداي مسابقات نيز مي‌شد حدس زد كه فيناليست‌ها كدام تيم‌ها مي‌باشند. هرچند كه تيم آمريكا تسلط گذشته را در مسابقات خود نشان نداده و به خصوص در نيمه‌ي اول برخي ديدارها با مشكلات زيادي روبرو شد.

از طرف ديگر تيم اسپانيا نيز در يكي از بازي‌هاي خود در دوره‌ي مقدماتي شكست پر حرف و حديثي را تجربه كرد. باختي كه به نظر بسياري از كارشناسان به دليل اين اتفاق افتاد كه اين تيم با تيم قدرتمند آمريكا در بازي‌هاي دور حذفي برخورد نكند.

به هر حال تيم آمريكا در يك بازي نزديك در نهايت توانست با نتيجه‌ي ۱۰۷ بر ۱۰۰ تيم اسپانيا را از پيش رو برداشته و براي دومين بار پياپي قهرمان المپيك شود. قهرماني‌اي كه با توجه به تصميم صاحبان ليگ حرفه‌اي بسكتبال آمريكا مبني بر شركت ندادن بازيكنان بالاي ۲۳ سال در بازي‌هاي المپيك،‌ مشخص نيست در بازي‌هاي دوره‌ي بعدي المپيك هم قابل‌تكرار باشد يا خير.

با همه‌ي فراز و نشيب‌ها،‌ اين دوره از المپيك نيز به پايان رسيده و بازيكناني مانند كوبي برايانت هم با اين قهرماني از بازي‌هاي ملي خداحافظي كردند. حال بايد تا دوره‌ي بعد صبر كرد و ديد كه تصميم فوق مي‌تواند بر روي كيفيت بازي‌ها تأثير بگذارد يا خير.