تيم ملي بسكتبال ايران در شرايطي كه بعد از سال‌ها در تهران و در برابر چشمان تماشاگران مشتاق خودي به ميدان مي‌رفت،‌ توانست با شكست همه‌ي حريفان خود،‌ به مقام قهرماني بازي‌هاي غرب آسيا دست يابد. اين مسابقات در حقيقت حكم رقابت‌هاي انتخابي بازي‌هاي قهرماني آسيا در اين منطقه را دارا مي‌باشند.

اين قهرماني در حقيقت مقامي تشريفاتي براي ايران به شمار مي‌رود؛ زيرا ايران با قهرماني در در بازي‌هاي كاپ آسيا،‌ كه در سال جاري در ژاپن برگزار شد، عملاً پيشاپيش جواز حضور در رقابت‌هاي سال آينده در فيليپين را كسب كرده بود.

نگاهي به بازي‌هاي انجام شده توسط ايران نشان مي‌دهد كه علي‌رغم پيشرفت بسيار زياد بازيكنان جوان، هنوز هم اتكاي اصلي تيم به مهره‌هاي كهنه‌كار و قديمي آن،‌ يعني صمد نيك‌خواه بهرامي، مهدي كامراني،‌ حامد آفاق و حامد سهراب‌نژاد است. به محض اين كه يكي از اين بازيكنان براي استراحت از بازي خارج مي‌شد، كيفيت بازي تيم ايران به وضوح افت مي‌كرد.

اثر حضور اين بازيكنان زماني بيشتر ديده شد كه تيم ايران در بازي پاياني خود مقابل رقيب اصلي يعني لبتان،‌ با مشكل خطاي زودهنگام بازيكنان اصلي روبرو شد. اين امر شايد يكي از مهم‌ترين دلايل بازي نزديك بين اين دو تيم باشد.

بررسي نتايج كسب شده توسط تيم ملي،‌ نشان مي‌دهد كه تا زماني كه همين بازيكنان قديمي در ميدان حضور داشته و البته خطاهاي زيادي هم مرتكب نشده باشند، روند حركتي تيم معقول‌تر است. اين نكته، با توجه به بالا رفتن سن بازيكنان اصلي تيم ايران، از جهت عدم حضور بازيكني جانشين براي اين ستاره‌ها، بسيار نگران‌كننده است. بايد اميدوار بود ليگ كم كيفيت اين سال‌ها، بتواند مانند سال‌هاي اوايل دهه‌ي ۸۰، نسل جديدي از بازيكنان بسكتبال را پرورش دهد. تنها در اين صورت است كه مي‌توان اميد داشت كه روند موفقيت‌هاي رشته‌ي محبوب بسكتبال در ميادين آسيايي و جهاني ادامه داشته باشد.