يادگارهاي بسكتبال - بخش اول: بازيكنان
فصلي كه گذشت، آخرين فصل حضور كوبي برايانت، فوقستارهي دو دههي اخير بسكتبال جهان در عرصهي بازيهاي حرفهاي بود. او تصميم خود را براي خاتمه دادن به دوران بازي خود، در ابتداي فصل اعلام كرده و عملاً تمام فصل را با توجه به ضعف مفرط باشگاهش - لسآنجلس ليكرز - در سال جاري، به صورت يك تور خداحافظي برگزار كرد. توري كه در برخي از مقاطع فصل، حتي بر روي خود بازيها نيز تأثيرگزار بود.
با اعلام تصميم برايانت، كه البته آسيبديدگيهاي پياپي و شديد دو سه فصل اخير هم در آن نقش پررنگي داشت، سيل قدرشناسي مربيان، بازيكنان، رقبا و هم تيميهاي سابق و خلاصه هر كسي كه از او خاطرهاي داشت، به سمتش روانه شد. مصاحبههاي متعددي با برخي از همدورهايةاي سابق و فعلي او برگزار شده و خود او هم مكرر به كنفرانسهاي خبري دعوت شد.
حسن ختام اين تور خداحافظي هم، با كسب شصت امتياز در آخرين بازي دوران بازيگريش رقم خورد. جايي كه او ركوردي جاودانه براي اين بازيها به جا گذشته و تنها بازيكني شد كه در سن بيش از سي و هفت سالگي شصت امتياز را در يك ديدار به نام خود ثبت كردهاست. البته اين تنها ركورد برايانت نبوده و بسياري از ركوردهاي ديگر در بازيهاي ان بي اي به نام اوست. ركوردهايي كه بر پايهي هيجده سال حضور مداوم او در بازيها و خلق لحظات فوقالعادهاي از هنر بسكتبال در زمين رقم خوردهاست.
او هم در دوران بازي خود و هم به خصوص در آخرين فصل حضور، بارها و بارها به عنوان بهترين بازيكن شوتينگ گارد در تاريخ بسكتبال و يا نزديكترين چيزي كه بسكتبال به اسطورهي اين ورزش، مايكل جوردن افسانهاي، ديده است، خواندهشد. جايگاهي كه او با پنج عنوان قهرماني و انواع و اقسام ركوردهاي شخصي و تيمي ديگر آن را به شدت تحكيم كردهبود.
اما آنچه كوبي برايانت را در نسل جديد ستارگان بسكتبال يكتا ميكرد، كيفيت بازي ويژهي او بود. كوبي در تمام دوران بازي خود شوتزني افسانهاي نبود؛ فيزيك چندان خاصي هم نداشت؛ طوري كه به قياس بازيكنان فعلي اين ليگ، خيلي هم معمولي به حساب ميآيد. اما روحيهي منحصر به فرد رقابتجويي او، تفاوت بزرگي را بين او و ساير فوقستارههاي اين ليگ ايجاد ميكرد. اين روحيه، شايد او را به يكي از آخرين بازماندههاي دوران طلايي ان بي اي در زمان مايكل جوردن تبديل كرد.
بسكتبال در مرور زمان تغيير كرده و به همراه خود، ويژگيهاي فوقستارههايش را نيز عوض كردهاست. اما كوبي به مدد همين روحيهي خاص رقابتجويياش، تا اين سن بالا توانست خود را در سطح سايرين نگاه داشته و حتي احترام آنها را تا آخرين روز بازيش به خود جلب كند. خاستگاه بازي كوبي بر خلاف بسياري از همبازيانش، در آمريكا نبوده و او سابقهي بازي در اروپا را دارد. به همين دليل، يكي از بزرگترين حاميان بازيكنان خارجي در ليگ شده و در بين اين گروه بازيكنان هم احترام خاصي يافت.
استيفن كري، لبرون جيمز، كوين دورانت و همهي ستارههاي فعلي ان بي اي، همگي بازيكنان بزرگي هستند. اما كوبي از نظر نگاهش به بازي و رقابت، با آنها بسيار متفاوت بود. كوبي متعلق به نسلي از ستارهها بود كه بارزترين مشخصهشان رقابتجويي و نبرد تا سرحد توان بود. شاخصهاي كه در كمتر بازيكن نسل جديد ميتوان از آن نشاني يافت. با خداحافظي كوبي، بسكتبال مسلماً بيش از همهي هنرش، دلتنگ همين حس مبارزهطلبي خواهد بود. دلتنگياي كه به نظر نميرسد بازيكني از نسل جديد توان پر كردن آن را داشتهباشد.