ماه گذشته شاهد دو رقابت بسيار مهم در عرصه‌ي بسكتبال بين‌المللي بوده‌است. در اين رخدادها، بازي‌هاي قهرماني جوانان آسيا در تهران برگزار شده و در ادامه، رقابت‌هاي بسكتبال المپيك نيز (البته بدون حضور ايران) پي‌گيري شده‌است.

با توجه به اهميت دو رخداد فوق و به خصوص، برگزاري بازي‌هاي قهرماني آسيا در تهران، و در شرايطي كه برنامه‌ي پخش زنده‌ي مسابقات رشته‌هاي ديگر بسيار خلوت بود،‌ انتظار مي‌رفت كه پوشش مناسبي به اين رقابت‌ها داده‌شود. اما آنچه در عمل مشاهده شد،‌ روالي متفاوت از انتظارات بود. به نظر مي‌رسد كه بسكتبال حتي در صورت قهرماني در آسيا و حضور آبرومندانه در ميادين جهاني نيز راهي براي نمايش جهت علاقمندانش ندارد! اين رويه‌اي است كه هميشه در بسكتبال وجود داشته و حتي با آمدن و رفتن نسل طلايي بسكتبال نيز تغيير نكرد.

رشد، پيشرفت و توسعه‌ي ورزش بسكتبال تنها داراي يك مؤلفه‌ي مربوط به فدراسيون نيست. عوامل زياد ديگري بايد در اين رشد نقش داشته باشند؛ كه در شرايط فعلي ظاهراً تمايلي براي ايفاي نقششان ندارند. بنابراين چندان هم نمي‌توان انتظار درخشش از ورزشكاران در مسابقات آتي داشت. به ياد داشته باشيم كه محصول درجه يك از موارد درجه يك، با كار درجه يك و حمايت درجه يك به دست مي‌آيد.