بسكتبال سه نفره و فوتسال
با حضور رشتهي بسكتبال سهنفره در المپيك، عملاً مسابقهاي براي راهاندازي و تقويت اين رشته در بين كشورهاي مختلف به راه افتادهاست. از طرف ديگر، جذابيتهاي خاص اين رشته و تفاوتهاي آشكارش با بسكتبال پنجنفره، شكل ديگري به اين بازي داده و به آن قابليت بيشتري براي همهگير شدن دادهاست.
بحث راهاندازي رقابتهاي سه به سه هم از سالها قبل در كشور مطرح شده ولي تا همين اواخر خبري از سازماندهي در مسابقات آن نبود. چند وقتي است كه به مدد حضور دو فعال باسابقهي بسكتبال در رأس كميتههاي بسكتبال سهنفرهي بانوان و آقايان فدراسيون، فعاليتهاي اين رشته هم به شكل سازمانيافتهتري دنبال ميشود. هرچند كه فعاليتها با شكل مطلوب آن فاصلهي بسياري داشته و حتي به نظر ميرسد كه هنوز اهميت لازم به اين رشتهي جديد داده نشدهاست. رتبهي نازل كشور در ردهبندي بينالمللي، و به خصوص رتبهي بسيار نازل ايران در قسمت مردان، نشاندهندهي غفلتي است كه نسبت به اين رشته صورت گرفتهاست.
مسابقات قهرماني آسيا در بسكتبال سهنفره طي ماه گذشته برگزار شده و تيمهاي ايران كه با عجله و بدون تمرين كافي بسته شدهبودند، راهي به مراحل بالاي مسابقات نيافتند. اعضاي تيمها هم هيچكدام متخصص در بازي سه به سه نبوده و از بازيكنان مليپوش بسكتبال پنجنفره انتخاب شدند.
نحوهي بستن تيمها و كلاً شكل فعاليت در رشتهي سه به سه، يادآور اولين روزهاي فعاليت فوتسال در كشور است. طي دورههاي ابتدايي، تيمهايي متشكل از بازيكنان مليپوش فوتبال تشكيل شده و به مسابقات آسيايي اعزام ميشدند. حتي در مسابقات موسوم به جام رمضان، ستارههاي فوتبال كشور براي جذب تماشاگر بيشتر به سالنهاي فوتسال، در اين تيمهاي حضور مييافتند.
مدتها طول كشيد تا فوتسال بازيكنان خاص خود را پرورش داده و راه خود را از فوتبال جدا كند. راهي كه البته با تشكيل كميتهي فوتسال زير نظر فدراسيون فوتبال، هنوز هم با پيچ و خمهاي بسيار همراه است. اما به هر حال، به نظر ميرسد كه تجربهي نه چندان مناسب فوتسال در روزهاي ابتدايي حضورش در ايران، بايد چراغ راه قرار گرفته و راه آزموده دوباره امتحان نشود.
جدا كردن بازيكنان فعال در رشتهي سه به سه از بازيكنان بسكتبال پنجنفره يكي از اولين قدمهايي است كه ميتواند به رشد و شكوفايي اين رشته در درازمدت كمك شاياني كند. هرچند كه با رويههاي جاري، چندان رغبت و حتي توجهي به اين موضوع ديده نميشود.