قهرماني تكراري يا تكرار قهرماني؟
بازيهاي اين فصل ليگ ان بي اي هم با برگزاري فينال تكراري بين تيمهاي گلدن استيت واريرز و كليولند كاواليرز به پايان راه خود رسيد. نتيجهي اين رقابت هم به مانند سال گذشته با برتري تيم واريرز همراه بود. اتفاقي كه اين بار با اختلاف بيشتر و برتري قاطع چهار بر صفر به دست آمد.
اين بازيها بار ديگر نشان داد كه هيچ تيم ديگري به خوبي خود تيم واريرز نميتواند سبك بازي «گلدناستيتي» را به نمايش بگذارد. در حقيقت هيچ تيمي ابزار كافي براي نشان دادن چنين سطحي از تسلط در بازي را هنوز هم در اختيار ندارد. از طرف ديگر، لبران جيمز فوقستارهي تمام نشدني تيم كاواليرز با عملكردي فراتر از يك فوقستاره، عملاً تيم خود را به تنهايي و تقريباً بدون كمك بازيكن ديگري به فينال رسانيد. هرچند كه انرژي او هم براي غلبه بر تيم واريرز كافي نبود؛ تا از همان بازيهاي سري فينال در مورد آيندهي او در تيمي غير از كاواليرز گمانهزنيها آغاز شود.
فارغ از نتيجه و رويارويي ملالآور لبران جيمز با ستارگان تيم واريرز در طي سالهاي اخير، دو نكتهي ديگر هم به شدت رخ نمودهاست. موضوع اول، ظهور قدرتهاي جديدي در ان بي اي با بهرهگيري از توان بازيكنان جوان است. تيمهايي مانند بوستون سلتيكز و فيلادلفيا سونتيسيكسرز نمونهاي از اين تيمها هستند كه به نظر ميرسد بايد در سالهاي آتي خيلي بيش از اينها در مورد آنها شنيد.
نكتهي دوم هم سرايت روند سالهاي اخير رشتهي فوتبال به بسكتبال است؛ شرايطي كه تيمهاي بسيار متمول را به سمت تشكيل «سوپرتيم»هايي متشكل از چندين فوقستاره سوق داده و رقابت در ليگ را براي تيمهاي ضعيفتر باز هم نابرابرتر ميسازد.
با پايان ليگ سال جاري، بايد منتظر ماند و ديد كه آيا در فصل جديد گامي به سمت چندقطبي شدن بسكتبال برداشته شده و بارقههاي تغييري كه در فصل جاري ديده شده ادامه مييابند، يا باز هم بايد شاهد سلطهي ابرتيمها بر ليگ باشيم.