شكستهاي تلخ
طي ماه گذشته، تيم ملي بزرگسالان با حضور تمام اندوختههاي خود و آمادهسازي قابلقبول در بازيهاي آسيايي و انتخابي جام جهاني شركت كرد. اميدهاي بسياري به تيم براي كسب مدال طلاي بازيهاي آسيايي بسته شدهبود. تا جايي كه گفته ميشد صمد نيكخواه بهرامي و حامد حدادي دو ستارهي باتجربه و پا به سنگذاشتهي بسكتبال با كسب اين مدال از بازيهاي ملي خداحافظي خواهند كرد. اما در ميدان بازي نتايج به گونهي ديگري رقم خورد و در فينال، تيم ملي در شرايطي كه حتي با اختلافي دو رقمي از چين جلو بود، با اختلافي دو رقمي بازي را واگذار كرد.
بازيهاي مرحلهي دوم انتخابي جام جهاني هم بلافاصله بعد از بازيهاي فوق برگزار شده و عملاً زماني براي آمادهسازي تيم وجود نداشت. تيم با همان تركيب قبل به اين مسابقات پا گذاشته و در ديداري بسيار سخت در تهران به زحمت در برابر فيليپين به برتري رسيد؛ اما اين برد هم با شكست تلخ در برابر ژاپن به دست فراموشي سپردهشد. در بازي آخر حامد حدادي به دليل مصدوميت و صمد نيكخواه هم به دلايل شخصي (كه البته گفته ميشود عملاً به معناي خداحافظي او از بسكتبال ملي است) حضور نداشتند؛ و بازيكنان ذخيره هم به هيچ عنوان توانايي پر كردن جاي اين بازيكنان را نشان ندادند.
به هر حال، روند رو به افول بسكتبال طي سالهاي اخير اين بار و با حضور تمام ستارهها باز هم رقم خورد؛ تا نه تنها حسرت روزهاي طلايي گذشته بر دل بماند، بلكه نبود هيچ پشتوانهاي براي پر كردن جاي خالي صمد 35 ساله و حامد 33 ساله بيش از پيش بسكتبالدوستان را نگران كردهاست. متأسفانه وضعيت جالبي بر بسكتبال پايه هم حكمفرما نبوده و تيمهاي پايه هم چندي پيش در رقابتهاي قارهاي وضعيت بهتري نشان ندادند. دوران سپري شده دوراني طلايي براي بسكتبال بود كه بايد پذيرفت به انتهاي خود رسيده و معالأسف هيچ پشتوانهي محكمي حتي براي حضور بين تيمهاي برتر آسيا هم ساخته نشده تا نگرانيها براي حتي حذف از جام جهاني (آن هم در شرايطي كه از آسيا هفت سهميه براي اين رقابتها اختصاص يافته) از هميشه بيشتر شود. نگرانيهايي كه حداقل يك دهه هيچ جايي در بين علاقمندان به بسكتبال نداشت.