در رقابت‌هاي ليگ برتر بي‌هيجان سال جاري، بر خلاف تمام پيش‌بيني‌ها اين دو تيم شهرداري گرگان و نفت آبادان بودند كه توانستند با غلبه بر رقباي نام‌دارتر خود يعني شيميدر و پتروشيمي بندرامام به دور نهايي برسند. اتفاقي كه در نوع خود جالب‌توجه به نظر مي‌رسد. دور ماندن ستاره‌هاي اصلي بسكتبال كشور از بازي‌هاي فينال، بار كيفي اين بازي‌ها را بيش از پيش كاهش داد. البته ستاره‌هاي نام‌دار در تركيب هر دو تيم حضور داشتند تا بازي‌هاي فينال به صورت كامل خالي از ستاره برگزار نشود!

در شرايطي كه گرگان برتري روحي مناسبي براي شروع اين بازي‌ها داشت، در عمل نتوانست به خوبي از اين برتري بهره بگيرد؛‌ و اين تيم نفت آبادان بود كه برتري خود را آرام آرام بر تيم گرگاني ديكته كرده و در نهايت هم با برتري در مجموع بازي‌ها مقام قهرماني ليگ را براي اولين بار از آن خود كند. قهرماني كه براي هواداران خونگرم اين تيم خوزستاني بسيار دلچسب بود. با اين قهرماني، پرونده‌ي رقابت‌هاي امسال ليگ هم بسته‌شد. اما نكته‌‌ي جالب‌توجه در اين بين،‌ راه يافتن دو تيمي كه از بازيكنان (بي‌كيفيت) خارجي بهره مي‌بردند به فينال بود. در سال‌هاي نه چندان دور، بازيكنان كم‌كيفيت خارجي براي اولين بار به ليگ ايران وارد شده و عملاً‌ باعث و باني رشد سال‌هاي بعد بسكتبال شدند. اما حضور اين بازيكنان رده‌چندمي و تأثيرگذاري بالاي آنها حتي در برابر بازيكنان ملي‌پوش، نشان‌دهنده‌ي افت شديد بسكتبال در سال‌هاي اخير است. افتي كه به نظر نمي‌رسد به زودي هم پاياني براي آن متصور باشد.